Πρόσφατα σχόλια



FORUM: ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ

Απ:Περισσεύματα ψωμιού
shubhupatil 8.7.2019 11:08
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Hlianna 25.2.2019 8:35
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Hlianna 25.2.2019 8:11
Απ:Παιχνίδι: Βρες τη λέξη !
Johnnys 23.2.2019 22:50
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Johnnys 23.2.2019 22:21
Απ:Παιχνίδι: Συνέχισε την Παροιμία......
Johnnys 23.2.2019 22:18
Απ:Παιχνίδι: Ναι ή Όχι;
Johnnys 23.2.2019 22:15
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Johnnys 23.2.2019 22:12
Απ:Παιχνίδι: Ερωτήσεις-Απαντήσεις !
Johnnys 23.2.2019 22:10
Απ:Μαγειρεύω....φράσεις!
Johnnys 23.2.2019 22:05
Απ:ψωμί ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και συντηρητικά
Johnnys 23.2.2019 2:06
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Johnnys 22.2.2019 23:47
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Athina P 15.2.2019 10:59
Απ:Κεικ με τυρί μασκαρπόνε
Athina P 15.2.2019 10:52
Απ:Γιορτή !
Athina P 15.2.2019 10:50
Απ:Κάνναβη σε τροφές
Hlianna 2.2.2019 8:25
Απ:Περισσεύματα ψωμιού
Athina P 23.1.2019 9:31
Απ:Περισσεύματα ζυμαρικών
Athina P 23.1.2019 9:28
Απ:Περισσεύματα ψαριού!
Athina P 23.1.2019 9:12
Κάνναβη σε τροφές
Athina P 4.1.2019 18:03
Περισσότερα...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

569-rasapapatelikh111.jpg
Τα Ράσα του Παπά


Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;

Η ιστορία των γεύσεων!
(1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Μετάβαση στο τέλοςΣελίδα: 1234
ΘΕΜΑ: Η ιστορία των γεύσεων!
#3894
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 6 Μήνες πριν  
Μπακλαβάς



Αν και η ιστορία του μπακλαβά δεν είναι καλά καταγραμμένη, πολλές χώρες διεκδικούν τη δημιουργία του.
Παρόλα αυτά, οι αποδείξεις δείχνουν ότι το γλύκισμα δημιουργήθηκε από Τούρκους της Κεντρικής Ασίας, ενώ τελειοποιήθηκε στις κουζίνες των ανακτόρων του σουλτάνου, στο παλάτι Τοπκαπί.

O Βρυώνης (1971) υποστήριξε ότι το ελληνικό γλύκισμα κοπτή ήταν η βυζαντινή έκδοση του σημερινού μπακλαβά. Παρ'όλα αυτά ο Perry (1994) απέδειξε ότι ενώ η κοπτή περιείχε ξηρούς καρπούς και μέλι, η συνταγή δεν περιλάμβανε ζύμη. Αντιθέτως, η κοπτή μπορεί να παρομοιαστεί περισσότερο με το σημερινό παστέλι ή με τον χαλβά παρά με μπακλαβά.

Σύμφωνα και με τον Andrew Dalby, δεν υπάρχει πουθενά ο μπακλαβάς σε αρχαιοελληνικές, αραβικές ή βυζαντινές πηγές, πριν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Η παλαιότερη συνταγή ενός είδους πρωτο-μπακλαβά υπάρχει σε ένα Κινέζικο-Μογγολικό βιβλίο με συνταγές του 1330, με την ονομασία güllach. Σήμερα, στη μοντέρνα Τουρκική κουζίνα, υπάρχει το παρόμοιο γλυκό güllac. Σε αυτό το γλυκό, λεπτά φύλλα ζύμης ψήνονται με γάλα και ζάχαρη. Το γλυκό αυτό σερβίρεται με καρύδια και φρέσκα ρόδια.
Η λέξη μπακλαβάς προέρχεται πιθανόν από τη μογγολική ρίζα baγla- που σημαίνει 'τυλίγω' με την Τουρκική κατάληξη -v.
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#3930
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 6 Μήνες πριν  
κρουασάν



Ακούγοντας κάποιος την προφορά της λέξης κρουασάν, το μυαλό του πηγαίνει κατ' ευθείαν σε γαλλική προέλευση.
Μάλλον, όμως οι Γάλλοι απέκτησαν τα κρουασάν ως είδος εισαγώγιμο κάπου στα τέλη του 17ου αι. Προσέξτε τώρα πώς λένε ότι ανακαλύφθηκε το κρουασάν:
Ενας από τους πιο διαδεδομένους μύθους αναφέρει ότι το κρουασάν ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της απόπειρας των τουρκικών στρατευμάτων να καταλάβουν τη Βουδαπέστη το 1686. Προσπάθησαν να ανοίξουν λαγούμια και να αιφνιδιάσουν τη φρουρά των ανακτόρων υπογείως, αλλά για κακή τους τύχη την ώρα που έσκαβαν τους άκουσαν αρτοποιοί που ξεκινούσαν τη δουλειά τους.

Οι τελευταίοι ειδοποίησαν τη φρουρά της πόλης, σήμανε συναγερμός και έτσι τα τουρκικά στρατεύματα κατατροπώθηκαν. Και αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια ψημένη ζύμη στο σχήμα του εμβλήματος της τουρκικής σημαίας, της ημισελήνου.
Ο Alan Davidson στο «Oxford Companion to Food» βασιζόμενος σε δύο διαφορετικές εκδόσεις του ανάλογου Larousse Gastronomique του Alfred Gottschalk αναφέρει, ότι μπορεί αυτός ο μύθος για το κρουασάν να μην είναι αλήθεια, καθώς άλλη εκδοχή του λέει ότι αυτό ανακαλύφθηκε με τον ίδιον τρόπο, και πάλι από αρτοποιούς, αλλά όχι στη Βουδαπέστη. Εγινε όταν οι Τούρκοι -και πάλι σκάβοντας λαγούμια- προσπάθησαν να καταλάβουν την Βιέννη το 1683, τρία χρόνια πριν από τη πρωτεύουσα της Ουγγαρίας.
Και σύμφωνα με κάποιες άλλες εκδοχές, ούτε Βιεννέζοι ούτε Ούγγροι ήταν αυτοί που το ανακάλυψαν.
Αλλοι λένε για Πολωνούς, άλλοι για τους Μεδίκους που το πήραν μαζί τους περνώντας τις Αλπεις και ήταν μία από τις σημαντικότερες προσφορές τους στην περίφημη γαλλική κουζίνα.
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#3972
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 6 Μήνες πριν  
Hlianna έγραψε:
Παέγια



Η πιο παραδοσιακή γεύση στην ιστορία της ισπανικής κουζίνας. Ένα πιάτο ταπεινής καταγωγής αλλά υψηλού προορισμού καθώς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις φτωχογειτονιές και τα χωράφια της Βαλένθιας και διαπρέπει στα χέρια διάσημων Ισπανών σεφ.

Οταν το ρύζι έφτασε από τους Μαυριτανούς στην Ισπανία πριν από περίπου χίλια χρόνια, η Βαλένθια άρχισε να γίνεται μία από τις σημαντικότερες περιοχές παραγωγής ρυζιού στην Ευρώπη. Οι κάτοικοί της το μαγείρευαν με ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Βότανα, χόρτα, μπαχαρικά, λαχανικά, σαλιγκάρια, λαγούς ή και κοτόπουλα. Οι φτωχοί εργάτες γης θεωρούσαν τους εαυτούς τους τυχερούς αν τύχαινε κι έπεφτε στα χέρια τους κάποιο βατράχι που συμπλήρωνε το έδεσμα. Αρχικά η ανάγκη και μετά η παράδοση προέβλεπε το μαγείρεμα της παέγιας σε μεγάλα ρηχά τηγάνια με χερούλια. Το σκεύος αυτό ονομάζεται παεγιέρια και είναι κάτι σαν ισπανικό γουόκ. Είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς επακριβώς τι περιέχει η παέγια. Τα σίγουρα υλικά είναι το ρύζι, το σαφράν, το ελαιόλαδο, η ντομάτα και το σκόρδο. Από εκεί και πέρα πιάνει δουλειά η φαντασία του μάγειρα.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή του ονόματος. Η ρομαντική εκδοχή θέλει έναν ερωτευμένο νέο να φτιάχνει αυτό το πιάτο για την αγαπημένη του. «Por ella» (για εκείνη, στα ισπανικά). Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αν και στην Ισπανία, όπως και στην Ελλάδα, οι γυναίκες είναι αυτές που ασχολούνται με το μαγείρεμα, η παρασκευή της παέγιας είναι καθαρά αντρική δουλειά και αυτό έχει τις ρίζες του στους αγρότες που τη μαγείρευαν στα χωράφια. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι η λέξη παέγια προέρχεται από την αραβική λέξη «Baqiyah», που σημαίνει περισσεύματα. Πάλι δηλαδή τονίζεται η ταπεινή κοινωνική της προέλευση. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από το σιδερένιο σκεύος με τα δύο χερούλια (από τη λατινική patella, που σημαίνει τηγάνι) όπου παραδοσιακά μαγειρεύεται. Είναι ίσως από τις λίγες γεύσεις που συνδυάζουν τον εξωτικό χαρακτήρα τους με τον κοσμοπολίτικο αέρα.

πηγή: Ελευθεροτυπία

φωτό:hurting.wordpress.com


Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#4692
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 5 Μήνες πριν  
Η ιστορία της πίτσας

Η πίτσα, με την έννοια που τη γνωρίζουμε σήμερα, θεωρείται ιταλικής προέλευσης εδώ και αιώνες.
Η πρώτη "μοντέρνα" πίτσα αποδίδεται στον φούρναρη Raffaele Esposito από τη Νάπολη της Ιταλίας. Το 1889, το "Esposito of Pizzeria di Pietro" (σήμερα ονομάζεται Pizzeria Brandi) έφτιαξε μια πίτσα ειδικά για την επίσκεψη του Ιταλού βασιλιά Umberto I και της βασίλισσας Margherita.

Τροποποίησαν την κλασσική πίτσα αλα μαρινάρα βάζοντας μοτσαρέλα και βασιλικό. Η πίτσα αυτή ήταν "πατριωτική", γιατί είχε τα χρώματα της Ιταλικής σημαίας: πράσινο (βασιλικό), άσπρο (μοτσαρέλα) και κόκκινο (ντομάτα) και άρεσε ιδιαίτερα στη βασίλισσα. Έτσι, λοιπόν, ονομάστηκε Πίτσα Μαργαρίτα προς τιμήν της βασίλισσας και έθεσε τη βάση για την εξάπλωση της πίτσας καθιερώνοντας τη Νάπολη ως την πρωτεύουσα της πίτσας σε όλο τον κόσμο.
Μέχρι το 1830, η πίτσα πωλούνταν σε καντίνες στο δρόμο. Η πρώτη πραγματική πιτσαρία (Antica Pizzeria Port' Alba) άνοιξε στη Νάπολη και λειτουργεί ακόμα στην οδό Via Port'Alba 18!

Η ιδέα, πάντως, του σερβιρίσματος του ψωμιού σαν κύριο πιάτο ήρθε από τους Έλληνες, οι οποίοι έτρωγαν τους πλακούντες, επίπεδα στρογγυλά ψωμιά, ψημένα με διάφορα υλικά από πάνω όπως λάδι, σκόρδο, κρεμμύδια και βότανα.

Οι Ρωμαίοι εμπλούτισαν το πιάτο αυτό και με άλλα εκλεπτυσμένα υλικά και το ονόμασαν placenta.

Η λέξη "pizza" προέκυψε από τη λατινική φράση "picea (placenta)", "πισσοειδής πλακούντας", δηλαδή αρτοσκεύασμα με υλικά σε ρευστή μορφή.

Η πίτσα μετανάστευσε στην Αμερική μαζί με τους Ιταλούς το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Με το τέλος του αιώνα, οι ιταλοί ματανάστες είχαν ανοίξει δικά τους αρτοποιεία και πουλούσαν είδη μπακαλικής και πίτσα. Την πρώτη πραγματική πιτσαρία στην Αμερική την άνοιξε ο Gennaro Lombardi το 1905 στη Ν.Υόρκη.

Ο συνεταιρισμός Verace Pizza Napoletana θέτει τις "προδιαγραφές" που πρέπει να τηρούν τα μέλη του για να φτιάξουν τη σωστή πίτσα:

η ζύμη φτιάχνεται μόνο με αλεύρι, προζύμι φυσικό ή από ζυθοποιό, νερό και αλάτι.

η ζύμη ζυμώνεται με τα χέρια ή με μίξερ που δεν την υπερθερμαίνουν και της δίνεται σχήμα με το χέρι.

ο φούρνος πρέπει να καίει ξύλα, να είναι κατασκευασμένος σε σχήμα κουδουνιού και από ειδικό τούβλο και ο πάτος του φούρνου να είναι κατασκευασμένος από ηφαιστειογενή πέτρα.

το ψήσιμο της πίτσας πρέπει να γίνεται στην επιφάνεια του φούρνου και όχι μέσα σε κάποιο ταψί ή άλλο σκεύος. Η θερμοκρασία του φούρνου θα φτάνει τουλάχιστον τους 750-800 F.

Σημείωση:
Η ντομάτα ήρθε στην Ιταλία το 16ο αιώνα από το Μεξικό και το Περού μέσω Ισπανίας και στην αρχή θεωρείτο δηλητηριώδης. Οι Ναπολιτάνοι τη χρησιμοποίησαν τελικά στην κουζίνα τους το 18ο αιώνα.

Η μοτσαρέλα ήρθε στην Ιταλία από την Ινδία τον 7ο αιώνα αλλά έγινε γνωστό τυρί στη Νότια Ιταλία το 2ο μισό του 18ου αιώνα.

greekcook.g
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#4752
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 5 Μήνες πριν  
Ο πόλεμος της Κοτολέτας]



Τον 19ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της κατοχής του Μιλάνο, οι Αυστριακοί συγχέανε το δικό τους βιενέζικο σνίτσελ, το παναρισαμένο και αλευρωμένο ψητό κομμάτι κρέατος, με τη μιλανέζικη κοτολέτα, για το πανάρισμα της οποίας χρησιμοποιείται και αυγό.Cotolekt-polka.
Η κοτολέτα τους άρεσε τόσο ώστε ο Γιόχαν Στράους, ο συνθέτης του Γαλάζιου Δούναβη, συνέθεσε μια Cotolekt-polka, έναν χορό αφιερωμένο στο εύγευστο πιάτο.

Η κοτολέτα έγινε αιτία διαμάχης μεταξύ των Ιταλών πατριωτών και των στρατιωτών του Αυστριακού αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ. Τη διαφωνία έλυσε, όσο παράξενο και αν φαίνεται, ο αυστριακός στρατάρχης Ραντέτσκι, που σε ένα γράμμα του προς τον κόμη Άτεμς, υπασπιστή του επιτελείου του αυτοκράτορα, αναφέρει ότι έφαγε αυτό το φαγητό για πρώτη φορά στο Μιλάνο.
Έτσι αναγνώρισε έμμεσα την Ιταλική προέλευσή του.

Δικαίως έπραξε αφού η κοτολέτα περιλαμβάνετε και στις μεσαιωνικές συνταγές της Λομβαρδίας. Εμφανίζεται ακόμα και σε ένα έγγραφο του 12ου αιώνα σύμφωνα με το οποίο διάφοροι κληρικοί ζητούσαν για της γιορτινές ημέρες lombolos cum panitio,δηλαδή παναρισμένο φιλέτο.

Περιοδικό FOCUS Νο 79
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Τελευταία διόρθωση: 06/06/2009 13:53 από Hlianna.
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#4753
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 10 Χρόνια, 5 Μήνες πριν  
ΒΑΝΙΛΙΑ : ΑΡΩΜΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ


Αζτέκικης καταγωγής η vanilla planifolia, αυτό το εξαίσιο αρωματικό με οσμή παραδείσου που κολάζει.

Λέγεται πως ο αυτοκράτορ Μοκτεζούμα κατανάλωνε ποσότητες σοκολατούχου ποτού με βανίλια πριν επισκεφτεί τις γυναίκες του.

Αλλά και ο Γερμανός γιατρος Μπεζάαρ Ζίμμερμαν γράφει στο βιβλίο του Περί πειραμάτων , του 1762, πως 342 άνδρες, που ήταν ανίκανοι σεξουαλικά , γιατρεύτηκαν αφού κατανάλωσαν αφεψήματα βανίλιας!
Δεν είναι βέβαια η βανίλια το μόνο παράγωγο της οικογένειας της ορχιδέας με τέτοιες αναφορές παρ’ημιν γιά παράδειγμα σερνικοβότανο λέγεται η ορχιδέα που μας δίνει το σαλέπι, όσο γιά το όνομα της οικογένειας ...
Παραδεισένεια ή της κολάσεως η οικογένεια της ορχιδέας παρά τις παραπάνω αναφορές έχει πρόβλημα .... αναπαραγωγής και δύσκολη καλλιέργεια.
Στην περίπτωση της βανίλιας-το όνομά της από το ισπανικό vaina = λωβός- στην πατρίδα της (Μεξικό, Γουατεμάλα) μιά μικρή μέλισσα αναλαμβανεί την γονιμοποίηση στις άλλες περιοχές όπου καλλιεργείται η γονιμοποίσηγίνεται διά χειρός.
Ετσι γίνεται στην γαλλική Ρεϋνιόν όπου παράγεται ή εξαιρετική ποικιλία Μπουρμπόν, μία από τις πιό αρωματικές αλλά και ακριβές (2,5-3,5 ευρο ο λοβός). Η υψηλή τιμή εξηγείται από την δυσκολία στην γονιμοποίηση αλλά και την αργή ωρίμανση του λοβού μέσα από μιά διαδικασία ζεματίσματος και στεγνώματος που κρατά έως δύο έτη γιά την πανάκριβη «χιονισμένη» βανίλια που έχει καλυφθεί από κρυστάλους φυσικής βανιλίνης ( καμμία μα καμμία σχέση με την συνθετική).

Αλέξανδρος Γιώτης
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Τελευταία διόρθωση: 06/06/2009 13:55 από Hlianna.
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
Μετάβαση στην αρχήΣελίδα: 1234
Συντονιστές: Margo  Bianka 
Μεταφορά στην κορυφή