Πρόσφατα σχόλια



FORUM: ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ

Απ:Περισσεύματα ψωμιού
shubhupatil 8.7.2019 11:08
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Hlianna 25.2.2019 8:35
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Hlianna 25.2.2019 8:11
Απ:Παιχνίδι: Βρες τη λέξη !
Johnnys 23.2.2019 22:50
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Johnnys 23.2.2019 22:21
Απ:Παιχνίδι: Συνέχισε την Παροιμία......
Johnnys 23.2.2019 22:18
Απ:Παιχνίδι: Ναι ή Όχι;
Johnnys 23.2.2019 22:15
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Johnnys 23.2.2019 22:12
Απ:Παιχνίδι: Ερωτήσεις-Απαντήσεις !
Johnnys 23.2.2019 22:10
Απ:Μαγειρεύω....φράσεις!
Johnnys 23.2.2019 22:05
Απ:ψωμί ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και συντηρητικά
Johnnys 23.2.2019 2:06
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Johnnys 22.2.2019 23:47
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Athina P 15.2.2019 10:59
Απ:Κεικ με τυρί μασκαρπόνε
Athina P 15.2.2019 10:52
Απ:Γιορτή !
Athina P 15.2.2019 10:50
Απ:Κάνναβη σε τροφές
Hlianna 2.2.2019 8:25
Απ:Περισσεύματα ψωμιού
Athina P 23.1.2019 9:31
Απ:Περισσεύματα ζυμαρικών
Athina P 23.1.2019 9:28
Απ:Περισσεύματα ψαριού!
Athina P 23.1.2019 9:12
Κάνναβη σε τροφές
Athina P 4.1.2019 18:03
Περισσότερα...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ


Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;

Εδώ Πολυτεχνείο....
(1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Μετάβαση στο τέλοςΣελίδα: 1234
ΘΕΜΑ: Εδώ Πολυτεχνείο....
*
#14813
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
mara (Επισκέπτης)
Αβουλος νους...διπλος κοπος
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 6667
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Θήλυ mara.athana Γεννέθλια: 1968-11-20
κανενα να μην κατηγορησεις για την δυστυχια του,γιατι της τυχης τα γυρισματα ειναι κοινα για ολους και το μελλον ...αορατο...
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#14852
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  


Dafni (Επισκέπτης)
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 3446
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Πάτρα Γεννέθλια: 0002-12-23
Μην κλαις επειδή τελείωσε……
Χαμογέλα επειδή συνέβη !!!
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#14872
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
mara (Επισκέπτης)
Αβουλος νους...διπλος κοπος
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 6667
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Θήλυ mara.athana Γεννέθλια: 1968-11-20
κανενα να μην κατηγορησεις για την δυστυχια του,γιατι της τυχης τα γυρισματα ειναι κοινα για ολους και το μελλον ...αορατο...
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#14879
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, EΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…."

Αφιέρωμα

ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:

Τρείς απλές λέξεις που συνυπάρχουν στο DNA κάθε Έλληνα, κάθε Έλληνα που στις φλέβες του ρέει το αίμα των θεών του, το Ίχωρ.
Συνεχιστές του ανένδοτου αγώνα, γενιά του «114», (το 114ο άρθρο του συντάγματος), και των «Ιουλιανών» του 1965, η ψυχή του ελεύθερου Έλληνα επαναστάτησε, οι «μακρυμάληδες», (μόδα της εποχής), οι «τεντυ-μπόϋδες», (έτσι μας λέγανε τότε), θυμηθήκαμε την κληρονομιά που μας άφησαν οι πρόγονοί μας: «Υπέρ τής ελευθερίας μάχεσθαι» (Πλάτων)



Αν λαχταράς τη λευτεριά
σε ξένους μην ελπίζεις
μόνος σου πάρτην αν μπορείς
αλλιώς δεν την αξίζεις.

Αυτές οι ημέρες, (36 χρόνια μετά), γυρίζουν στο μυαλό μου σαν κινηματογραφική ταινία που ξεπήδησε μέσα από το «αρχείο» των αναμνήσεων μου. Γιατί τις έζησα, τις αισθάνθηκα, τις μύρισα, στιγμές που χαράχθηκαν βαθιά πάνω στο πετσί μου και στην μνήμη μου και που καμιά «γομολάστιχα» του χρόνου δεν μπορεί να τις σβήσει.
(Καταστάσεις και ονόματα είναι βαθειά χαραγμένα στο μυαλό μου. Την «αμνηστία» την έδωσα, την «συγχώρεση» ποτέ όσο ζώ).

Έτος 1973 και η χούντα των Συνταγματαρχών είχε κλείσει 6 χρόνια ζωής. Η έλλειψη ελευθερίας, σε έπνιγε, σε συνέθλιβε, και το σύστημα διακυβέρνησης είχε αρχίσει να σαπίζει, από τη διαφθορά, τη «ρεμούλα» και την ασωτία.
Με ,«Άρτον και θεάματα» προσπαθούσαν να ευνουχίσουν την Ελλάδα, (για τον Λαό μόνο θεάματα, τον «Άρτον» τον κρατούσαν για πάρτη τους…).



Τα Πανεπιστήμια της χώρας, μοναχικοί Απόστολοι και μάρτυρες και ελευθερίας και αξιοπρέπειας, είχαν αρχίσει να σηκώνουν τα αναστήματά τους, στον ανήμπορο να κινηθεί Ελληνικό λαό, μη μπορώντας να ανεχθούν άλλο τον κάθε κομπλεξικό «λοχία»… να σου λέει, «Σκάσε, θα διαβάζεις και θ’ ακούς ότι θέλω εγώ».

Πρώτα η... Νομική Αθηνών και η Νομική του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα, μετέπειτα, η μοίρα όρισε να παιχτεί η τελευταία πράξη του δράματος. Μια πράξη, που έμελλε να αποβεί ηρωική για τον τόπο, και μοιραία για το καθεστώς της χούντας των Συνταγματαρχών.
Ο πανίσχυρος Παπαδόπουλος σε συνεργασία με το «πολιτικό ζόμπι», τον αχόρταγο για εξουσία Μαρκεζίνη, είχαν αρχίσει να παραχωρούν κάποιες «ελευθερίες» στους Έλληνες, βγάζοντας τους σιγά σιγά από τον γύψο! Έτσι παρομοίαζε ο Παπαδόπουλος στα πρωθυπουργικά του μηνύματα τον Ελληνικό λαό, (έλεγε ότι: «Ο λαός ασθενεί βαρέως και θα πρέπει να εγχειρισθεί και να μπεί στον γύψο»).

Σαν αυτές τις ημέρες, ημέρες ηλιόλουστες σαν ανοιξιάτικες. Λες και η φύση ετοιμαζότανε και αυτή να συμμετάσχει στα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου. Στο κτίριο των οδών Τοσίτσα Πατησίων Στουρνάρα (τότε) και Μπουμπουλίνας, (όπου και το διαβόητο ανακριτικό κέντρο της Ασφάλειας με την περιβόητη «ταράτσα»), πολλοί φοιτητές, έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται και τα συνθήματα που επικρατούν για την εποχή εκείνη είναι συγκλονιστικά. «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία», «Ένας είν’ ο Αρχηγός ο Κυρίαρχος Λαός», «Κάτω η Χούντα», «Σήμερα Πεθαίνει ο Φασισμός», κλπ.

Τετάρτη 14 Νοέμβρη, μόλις αποφυλακισθείς, (με χάρη), από της φυλακές της Αίγινας, (είχα καταδικασθεί σε 6 χρόνια φυλακή, από το διαρκές Στρατοδικείο, για την συμμετοχή μου στο 3ο κίνημα του Π. Ναυτικού), επέστρεφα στο σπίτι της θείας μου, (αδελφής της μητέρας μου), που με φιλοξενούσε. Το σπίτι ήτανε στην οδό Δασκαλάκη 5 στους Αμπελοκήπους.
Μετά από τα καθιερωμένα καλωσορίσματα και συγκινήσεις, και πάνω στο φαγητό, που η θεία μου έστρωσε να φάω, μου είπε: «Ο αδελφός σου είναι εξαφανισμένος εδώ και τρείς μέρες χωρίς να πάρει ένα τηλέφωνο κι’ ανησυχώ. Αλλά κάτι ακούω και γίνεται στο Πολυτεχνείο, κάποιοι λέει φοιτητές έχουν κλειστεί μέσα αλλά δεν κατάλαβα και καλά, λές ν’ άναι μπλεγμένο και το -παιδί- μέσα;» (Η καημένη η θεία μας, επειδή η ίδια δέν είχε παιδιά, γι’ αυτήν πάντοτε είμαστε «παιδιά»).
Παράτησα το φαγητό και έφυγα σφαίρα να βρώ τον αδελφό μου. Κατέβηκα με τα πόδια από την Λ. Αλεξάνδρας και έφθασα έξω από το Πολυτεχνείο.
Πίσω από τα κάγκελα πολλοί φοιτητές μου φώναζαν για τα μελλούμενα και με καλούσαν να ενώσω την φωνή μου με την δική τους. Ρώτησα αν ήξεραν «που θα βρώ τους φοιτητές που ήλθαν από την Νομική» κάτι μου είπαν, κάπου μου έδειξαν και έτσι….. βρέθηκα μέσα.
Θυμάμαι ακόμα πως όλη η γύρω περιοχή μύριζε μπαρούτι. Η κίνηση στους γύρω δρόμους, το πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα, σε ένα πεντακάθαρο Αττικό ουρανό, τα μεγάφωνα, τα βαψίματα με σπρέι των τρόλεϊ, οι άπειρες φωνές και τόσα άλλα, έδειχναν, ή καλύτερα προμήνυαν, ότι εκείνη η νύχτα θα ήταν τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες.

Έψαξα, ρώτησα, αλλά δεν βρήκα τον αδελφό μου. Όταν ρώτούσα με αντιμετώπιζαν με κάποια επιφυλακτικότητα, (μήπως ήμουν «ασφαλίτης», ή «Κυπατζής». Τέλος πάντων κείνο το βράδυ επέστρεψα στο σπίτι γύρω στις 9 με ένα κατάλογο που μου δώσανε τα παιδιά της συντονιστικής με ότι κατά την γνώμη τους μπορεί να χρειαζόταν. (Φάρμακα, επιδέσμους, βαμβάκι, ιώδιο κλπ).
Μόλις μπήκα στο σπίτι, τηλεφώνησε η μητέρα μου από τα Χανιά και μου λέει:

- «Μου είπε η θεία σου ότι βγήκες σήμερα, γιατί σ’ αφήσανε;»
- Χάρη δώσανε, μητέρα
- «Στον Σήφη τον Βαλιράκη δώσανε;»
- όχι μητέρα δεν δώσανε, τον στέλνουνε στην Κέρκυρα…
- «Τέλος πάντων, δεν έπρεπε να δεχτείς τη -χάρη-… τι πάει να πει … χάρη, δικαιολογία είν’ αυτή;»
- …………………………………………………………
- «Βρήκες τον Κωνσταντίνο;»
- όχι μητέρα, της απαντώ, αλλά σήμερα θα τον βρώ…
- «Κι’ εσύ τι κάνεις τώρα στο σπίτι»
- Ήρθα να αγοράσω κάτι φάρμακα και να τα πάω στους φοιτητές, της λέω
- «Να τα πάρεις και να πάς πίσω, δεν έχεις καμιά δουλειά έξω, να βρείς και τον αδελφό σου και πρόσεξε, θέλω να μου δώσετε το δικαίωμα να βάλω τη σημαία στο μπαλκόνι».

Οι μεγαλύτεροι φίλοι έφθαναν στο σπίτι, της θείας μου, αλλά όχι χαμογελαστοί όπως άλλες φορές. Στα πρόσωπά τους διέκρινες φόβο αμηχανία εκνευρισμό. Ήξεραν από κατοχή και πιο πολύ από εμφύλιο. Μύριζαν σαν λαγωνικά τον αέρα. Τον γνώριζαν αυτόν τον αέρα.

Γύρισα το ίδιο βράδυ στο Πολυτεχνείο, με όλ’ αυτά που μου παράγγειλαν. Την επομένη το πρωί βρήκα τον αδελφό μου που μαζί με τους υπόλοιπους της Νομικής βρισκότανε στην Αρχιτεκτονική.

Στα σπίτια τους οι Αθηναίοι έστρωναν τραπέζι για το καθημερινό δείπνο, μα τα αυτιά τους ήταν κολλημένα στο ραδιόφωνο με την βελόνα κολλημένη στα βραχέα, που άκουγες τις φωνές των τότε φοιτητών Παπαχρήστου και Μαρίας Δαμανάκη που συνεχώς έστελναν τα μηνύματα τους σαν λυγμό καρδιάς, φωνάζοντας: "Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο ……Και η φοβερή εκείνη ιστορική νύχτα άρχισε να κυλάει.

Στην Πατησίων άρχισαν οι πρώτες σκηνές που ανατρίχιαζαν κάθε ψύχραιμο. Οι πρώτοι διαδηλωτές φοιτητές, εργάτες, και απλός κόσμος, ερχόντουσαν από το Πολυτεχνείο, όπου τα όργανα του κράτους, και του παρακράτους χτυπούσαν αλύπητα. Άρχισαν να φοράνε μαντήλια στα μάτια να στύβουν λεμόνια, να ανάβουν φωτιές, να βάζουν βαζελίνη στα μάτια για τα δακρυγόνα και να γυρνάνε ανάποδα τα αυτοκίνητα, για να φτιάξουν οδοφράγματα.
Κοίταζαν παράξενα αγριεμένα και ένας από αυτούς, με μάτια γουρλωμένα και φωνή που έβγαζε φωτιά, φώναζε:
Αυτό ήτανε. Το τι έγινε από κεί και πέρα δεν λέγεται.

Πιο πάνω προς τα Εξάρχεια, υπήρχε μια κλινική της οποίας το αφεντικό ένας δημοκρατικός γιατρός αποφάσισε να την κρατήσει ανοικτή όλη την νύκτα. Ήξερε πως τούτη η βραδιά θα είχε δουλειά για τα χειρουργεία από σφαίρες λαβωμένων. Έπρεπε να κρύψει και κανέναν. (Η ρουφιανιά, η προδοσία, και το γλείψιμο, για να σώσουν ορισμένοι το τομάρι τους, πάλι θα βασίλευαν, το βράδυ εκείνο του Νοέμβρη, σαν μαύρες σκιές, φαντάσματα φτιαγμένα, από τα ρούχα του Εφιάλτη στις Θερμοπύλες). Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε.



Τα τανκς πάλι στους δρόμους. Η τραγική εισβολή στον χώρο του Ιδρύματος του Μετσόβιου. Οι τόσοι νεκροί μέσα και απ έξω. Οι αντιδράσεις όλου του κόσμου. Και της παγκόσμιας γνώμης. Και το τραγικό καλοκαίρι του 74 η πτώση των συνταγματαρχών.
Όμως εκείνη η νύχτα θα μείνει αλησμόνητα γραμμένη στη μνήμη όλων όσων την βίωσαν. Και η επέτειος θα εορταστεί ένα χρόνο μετά με τις ελεύθερες εκλογές για την ανάδειξη της πρώτης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης. Και όπως είπε ο Ελύτης «Ένα το χελιδόνι, και η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή»….
Γιατί στην Ελλάδα – και όχι μόνο – ο πατριωτισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη δημοκρατία:
-- Οι Βενιζελικοί το 1916 ονόμασαν το Κίνημα τους «Εθνική Άμυνα» (εξ ού και «της Αμύνης τα παιδιά διώξανε το Βασιλιά…»).
-- Οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στη διάρκεια της Κατοχής τραγουδούσαν «Εμπρός ΕΛΑΣ-ΕΛΑΣ για την Ελλάδα».
-- Η «ΕΔΗΝ», (Νεολαία της Ένωσης Κέντρου) και οι «Λαμπράκηδης» κραύγαζαν ρυθμικά «1-1-4» (προτάσσοντας τον πατριωτικό τους καθήκον για την υπεράσπιση του Συντάγματος).
-- Το «Πολυτεχνείο» του 1973 διακήρυσσε αγώνα για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία».
Μπορεί οι δικτάτορες να επικαλέστηκαν το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία- Οικογένεια», αλλά όσοι ξεσηκωθήκαμε εναντίον τους δεν τους «χαρίσαμε» την Πατρίδα. Κάναμε αντίσταση, όχι κατά της «πατρίδας» που σφετεριζόταν η χούντα, αλλά κατά του τυραννικού καθεστώτος της.
(Οι μόνοι που ταύτισαν την Πατρίδα με τη χούντα είναι οι σημερινοί διώκτες του πατριωτισμού)!
Μετά τους λαδέμπορους μαυραγορίτες της Κατοχής και τους λακέδες του Πιουριφόϊ, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, έχουμε τώρα τα… «καλόπαιδα» του Σόρρος.
Κοινός παρανομαστής: Όλοι τους μίσησαν την Ελλάδα, τη δημοκρατία και τον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Κι όλοι τους γράφονται με φαιά γράμματα στους υπονόμους της Ιστορίας.
Της Ελληνικής Ιστορίας…
Ο ΟΡΚΟΣ
«Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ' όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών, του πανεπιστημιακού ασύλου, της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων. Ορκιζόμαστε αλληλεγγύη σ' όλο το φοιτητικό κόσμο της Ελλάδας που βασανίζεται. Η βία και η τρομοκρατία δεν θα περάσουν. Ζήτω ο αδούλωτος φοιτητικός κόσμος της Ελλάδας.»
Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις.

Τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο, παραμένουν ζωντανά και θα παραμένουν επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από εκείνη την εξέγερση. Πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα που τα κατοπινά χρόνια, κάποιοι άκαπνοι και απόντες εκείνης της εξέγερσης, καπηλεύτηκαν είτε για να ανέλθουν πολιτικά , είτε ενάντια στους μετέπειτα αγώνες του λαού αποπροσανατολίζοντας την πορεία του με ¨τρομοκρατικές ενέργειες¨.
Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία, και την ελευθερία, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό.
Ενεκρίθησαν επίσης ψηφίσματα με τα οποία ζητείται η ανάκληση του διατάγματος για την στράτευση των φοιτητών που απέχουν από τα μαθήματα τους και την επιστροφή των συναδέλφων τους που έχουν ήδη στρατευθεί. Επιτροπή των φοιτητών είχε συνεχείς επαφές με τον πρύτανι κ. Τούντα, ο οποίος φέρεται ότι εδήλωσε ότι δεν έχει αντίρρηση να παραμείνουν οι φοιτηταί εντός του κτιρίου, και ότι δεν πρόκειται να επέμβη η αστυνομία. Αργότερα ο κ. Τούντας εφέρετο να έχη δηλώσει ότι οι φοιτηταί μπορούν να παραμείνουν στο κτίριο και ότι δεν πρόκειται να γίνη διακοπή νερού και ηλεκτρικού ρεύματος.
«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Το ψωμί το χουμε πια περιορίσει γιατί παχαίνει και παλεύουμε με τα τριγλυκερίδια. Σχεδόν κανείς δεν κινδυνεύει πια από την πείνα, το δρεπάνι το 'χει πια στα χέρια της η πρέζα. Την Παιδεία την πλησιάζουνε όλοι σαν θεριό από πίσω και διστακτικά. Ποιος να βάλει χέρι στο άσυλο της πλάκας που καλύπτει ακόμη και πρεζέμπορους, κλέφτες και βάνδαλους, στον αφασιακό συνδικαλισμό, στην ασύδοτη συντεχνία της ψευτοπροοδευτικής βλακείας, που, ναι, εμείς τους πληρώνουμε ή στην μαφία των προγραμμάτων; (Σκέφτομαι δε με δέος τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια που θα τα αναλάβουν οι γνωστοί πλασιέ, μπετατζήδες, πρόεδροι ομάδων, καναλάρχες. Υποθέτω ότι οι τελετές αποφοίτησης σε αυτά θα είναι σαν τα Βραβεία Αρίων).

Από Ελευθερία πάντως υπερπλήρεις. Δεν νομίζω ότι τίθεται ζήτημα. Ο καθένας λέει και κάνει ότι του καπνίσει. Μπορείς να πληρώνεσαι από τον Έλληνα φορολογούμενο και να τον βρίζεις ως φασίστα και ρατσιστή, να συγγράφεις για τα μυαλά των παιδιών του αριστερίστικες μπούρδες, μπορείς να βγεις και να αβαντάρεις τους κεμαλικούς φασίστες, τους σκοπιανούς αλυτρωτικούς, να φτύνεις την Εκκλησία κι όλα αυτά από κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, ραδιόφωνα, εφημερίδες και περιοδικά, μπορείς να υποστηρίξεις την πιο ακραία και ανθελληνική σαχλαμάρα, να γίνεσαι πόρνη των ΗΠΑ και των Τούρκων προπαγανδίζοντας υπέρ του Σχεδίου Ανάν, να λαδώνεσαι από Υπουργεία και πρεσβείες, μπορείς να αφοδεύεις πάνω στην τιμή, την Ιστορία και το φιλότιμο του λαού σου. Μπορείς να κάνεις πολλά και παρ' όλα αυτά να κυκλοφορείς μάγκας και ωραίος, ενίοτε επιχορηγούμενος κρατικώς και πάντα με την ταμπέλα του «προοδευτικού», του «διανοούμενου» και σούπερ δημοκράτη. Αν τολμήσεις όμως να πεις ότι σήμερα η «πύλη του Πολυτεχνείου» βρίσκεται στην Κερύνεια, στην Χειμάρα και στο Μοναστήρι, τότε την έβαψες. Τότε θα αγωνιστούν για το δικαίωμα σου να το βουλώσεις, θα σε πουν φασίστα, σωβινιστή, εθνικιστή κι άμα τους τραβήξεις την μάσκα, αν επισημάνεις το αυτονόητο του ανήθικου και τσίγγινου διεθνισμού τους, αν πεις πως δεν μπορείς να αγνοείς τα συμφέροντα, την Ιστορία και τους κινδύνους του ίδιου του λαού σου, και πως είναι φασίστας αυτός που υποστηρίζει τους Τούρκους φασίστες και συκοφαντεί τον πατριωτισμό των Ελλήνων, τότε, όλοι αυτοί οι άκαπνοι θα επικαλεσθούν τις «αγωνιστικές τους περγαμηνές επί χούντας».
Ε, λοιπόν για να τα κάνουμε ακόμη πιο λιανά: τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Όποιος κάποτε αγωνιζόταν εναντίον της αυθαιρεσίας αυτών που κατέλυσαν το πολίτευμα, απογύμνωσαν αμυντικά την Κύπρο και στην συνέχεια ΔΕΝ πολέμησαν τον Αττίλα και που σήμερα είναι καθεστωτική πόρνη και στρέφεται ενάντια στα Εθνικά μας Συμφέροντα, αυτός έχει το πρόβλημα κι όχι εγώ.
Να μην τα κάνουν για να μην τους τα λέω.

Δεν θα κάνω καμμία αναδρομή αλλά θυμάμαι ότι τότε έβλεπα ΜΙΑ και μόνο σημαία να κραδαίνουν στα χέρια τους οι φοιτητές και να κρέμεται στα κάγκελα. Αυτή που υπερασπίστηκαν, οι πατεράδες μας στο Αλβανικό Έπος του 40, την ίδια σημαία που σκέπασε τον Καραολή, τον Αυξεντίου, αυτήν που πήγε πολεμώντας ο παππούς μου ως έξω από την Άγκυρα, αυτήν που το 1923 υψώθηκε στα Χανιά όταν η Κρήτη ενώθηκε με την μητέρα Ελλάδα. Αυτήν που ως και τώρα ανεμίζουν οι Έλληνες «τρελλοί» από χαρά όταν διακρίνονται οι ομάδες μας, στην Αθήνα, στην Λευκωσία, στην Αμερική, στην Αυστραλία, όπου ζουν Έλληνες.
Είναι η ίδια σημαία που σκεπάζει τους πιλότους μας που πέφτουν υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα μας απέναντι στις συνεχείς παραβιάσεις των Τούρκων.

Ο λαός δεν είναι «μια κτηνώδης πόρνη που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά», όπως έλεγε ο Μουσολίνι. Σίγουρα όχι ο δικός μας λαός, όχι το δικό μας Έθνος (κακιά λέξη). Έχει μνήμη, φιλότιμο, εξεγείρεται υπέρ του αδικημένου. Όταν το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ ισοπέδωναν την Σερβία όλη η χώρα παλλόταν από την αγανάκτηση. Σέρβος φίλος μου έλεγε πως έβλεπαν με τους γονείς και την αδελφή του στις ειδήσεις την απίστευτη λαοθάλασσα της συγκέντρωσης της Αθήνας και δεν πίστευαν στα μάτια τους, κλαίγανε. Εμείς μόνον απ' όλη την Ευρώπη. Οι Φράγκοι κι οι Γερμαναράδες δουλεύανε, αποταμιεύανε και κουρεύανε το γκαζόν. Ναι, είναι οι ίδιοι που μπορεί να εκβιαστούν, να πιαστούν στο δόκανο του ρουσφετιού και να ψηφίσουν ακόμη και ανθρώπους που δεν θα τους εμπιστεύονταν ούτε το σκύλο τους αλλά είναι οι ίδιοι που στην κρίσιμη στιγμή, όταν το αγκάθι περάσει τις στοιβάδες της καθημερινότητας και αγγίξει το φιλότιμο, τότε λοιπόν τα στυλώνουν, ανοίγουν το μπαούλο και βγαίνουν στο δρόμο με το Σύμβολο τους. Γιατί ο Έλληνας στο βάθος είναι πάντα ο Δαιμόνιος ο ο Ανυπότακτος. Ευτυχώς.

Μερικοί αφελείς ταυτίζουν αυτές τις ομάδες με το φοιτητικό κίνημα κατά της χούντας. Ξεχνάνε, όμως, κάποιες «μικροδιαφορές»:

- Πρώτον, οι φοιτητές που ξεσηκώθηκαν κατά της δικτατορίας ρίσκαραν τα πάντα. Οι σημερινοί κουκουλοφόροι, δεν ρισκάρουν τίποτε.

- Οι φοιτητές που κλείστηκαν στη Νομική και μετά στο Πολυτεχνείο, το 1973, (από την Νομική ξεκίνησε ή όλη εξέγερση), δεν είχαν την κάλυψη ούτε των κομμάτων τους (που ήταν, τότε, παράνομα). Σήμερα έχουν την κάλυψη των πάντων: του Πανεπιστημιακού ασύλου, των περισσοτέρων κομμάτων, μερίδας του Τύπου και μερίδας των πανεπιστημιακών δασκάλων - κάποιοι εκ των οποίων τους στηρίζουν από ιδιοτέλεια, ενώ οι περισσότεροι τους ανέχονται από φόβο. Γιατί οι κουκουλοφόροι είναι τραμπούκοι και δέρνουν. Και οι αστυνομία δεν μπορεί να προστατέψει τα θύματά τους.

- Οι φοιτητές του 1973 ξεσηκωθήκαμε παρά το φόβο και ξεπερνώντας το φόβο. Οι σημερινοί κουκουλοφόροι, σκορπάνε οι ίδιοι το φόβο…

- Οι φοιτητές του 1973 δεν κατέστρεφαν την Πανεπιστημιακή περιουσία. Κι όταν οι ελεγχόμενες από το καθεστώς εφημερίδες της εποχής έδειχναν «τις καταστροφές» που έγιναν στο Πολυτεχνείο μετά την εκκαθάρισή του από τους καταληψίες, τα μέλη της διαβόητης «Συντονιστικής Επιτροπής» κατάληψης, που βρίσκονταν ήδη στην παρανομία, έβγαλαν ανακοίνωση με την οποία διακήρυσσαν ότι οι καταστροφές δεν έγιναν από τους φοιτητές, αλλά από τις δυνάμεις καταστολής, μετά την απομάκρυνση των φοιτητών και για να τους διασύρουν.
Για το φοιτητικό κίνημα εκείνης της εποχής ήταν στιγματισμός και όνειδος η καταστροφή και η λεηλασία δημόσιων ή ιδιωτικών περιουσιών. Για τους σημερινούς κουκουλοφόρους, είναι αυτοσκοπός και «τίτλος τιμής».

- Οι φοιτητές του 1973 ανέμιζαν την ελληνική σημαία πάνω στην πύλη του κατειλημμένου Πολυτεχνείου.
Οι σημερινοί κουκουλοφόροι, καίνε την ελληνική σημαία σε κάθε ευκαιρία.

- Οι φοιτητές του 1973 ήθελαν να στήσουν τις κάλπες μέσα στα Πανεπιστήμια. Οι σημερινοί κουκουλοφόροι κλέβουν τις κάλπες και ματαιώνουν τις εκλογές μέσα στα Πανεπιστήμια.

- Οι φοιτητές του 1973 έδειχναν τα πρόσωπά τους, κι ας ζούσαν σε καθεστώς δικτατορίας.

Οι σημερινοί κουκουλοφόροι κρύβουν τα πρόσωπά τους κι ας ζουν σε καθεστώς πλήρους δημοκρατικής ελευθερίας.
Μπορείτε να λέτε ότι θέλετε για τη «γενιά του Πολυτεχνείου». Γνωρίσατε τους ελάχιστους εκείνους, που έκαναν του αγώνες τους «διαβατήριο» κοινωνικής ανόδου και «εφαλτήριο» πολιτικής σταδιοδρομίας. Αλλά τους χιλιάδες αγωνιστές εκείνης της εποχής, που κρατήθηκαν μακριά από όλη αυτή την «κρεατομηχανή», δεν τους μάθατε ποτέ. Άφησαν το «αποτύπωμά» τους τότε και στη συνέχεια έμειναν ανώνυμοι, όχι γιατί έκρυψαν τα πρόσωπά τους, αλλά γιατί είχαν Πρόσωπο και διέθεταν Αξιοπρέπεια.
Οι σημερινοί κουκουλοφόροι, είναι απλά αντικείμενα «υποκινούμενα» ενός σκοτεινού παρακράτους. Φοράνε κουκούλες, όχι για να κρύψουν τα πρόσωπά τους, αλλά γιατί δεν έχουν πρόσωπο. Όπως συμβαίνει πάντα με τις μαριονέτες κάθε παρακράτους. (βλέπε την ομάδα «Καρφίτσα», που σκότωσε τον Γρηγόρη Λαμπράκη)
Εκείνοι που τους καλύπτουν, όμως, έχουν πρόσωπο, έχουν όνομα, όπως έχουν κι ευθύνη.
Όπως έχουμε ευθύνη κι όλοι εμείς που τους ανεχόμαστε.
Σφακιανός (Επισκέπτης)
Only Easy Day Was Yesterday
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 440
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Άρρεν Kyriakos.Fourakis Τοποθεσία: Χανιά - Κρήτης - (Ανώπολη Σφακίων) Γεννέθλια: 1946-11-29
Τελευταία διόρθωση: 17/11/2009 13:21 από Hlianna.
Πάντων κτισμάτων κράτιστόν εστι φίλος σαφής καγαθός.
(Σωκράτης)
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#14884
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
Στη μνήμη αυτών που έδωσαν την ζωή τους στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.


1050 ΧΙΛΙΟΚΥΚΛΟΙ

«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σου `στειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.
«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μανάδων η κατάρα.
Και τα κορίτσια και τ' αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία,
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.
«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!»
Γραμμένα μένουν τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μανάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.

Κωστούλα Μητροπούλου
Νάνα (Επισκέπτης)
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 1259
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Κόρινθος Γεννέθλια: 0001-12-04
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#14888
Απ:Εδώ Πολυτεχνείο.... 9 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
νανα μου ανατριχιασα..ευχαριστω
οσο για τον κυριακο εγκυκλοπαιδεια ζωντανη
mara (Επισκέπτης)
Αβουλος νους...διπλος κοπος
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 6667
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος
Φύλο: Θήλυ mara.athana Γεννέθλια: 1968-11-20
Τελευταία διόρθωση: 17/11/2009 13:41 από .
κανενα να μην κατηγορησεις για την δυστυχια του,γιατι της τυχης τα γυρισματα ειναι κοινα για ολους και το μελλον ...αορατο...
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
Μετάβαση στην αρχήΣελίδα: 1234
Συντονιστές: Margo  Bianka 
Μεταφορά στην κορυφή