Ριζότο με μανιτάρια και κόλιαντρο
Είναι μύθος η δυσκολία του ριζότο! Δοκιμάστε, για παράδειγμα αυτό, με μανιτάρια και κόλιαντρο που μοσχοβολάει.
-
500 γρ. μανιτάρια (ενός ή διαφόρων ειδών) κομμένα σε φέτες
-
1 ½ ποτήρι ρύζι (νυχάκι ή ειδικό για ριζότο, εγώ έβαλα το Risotto του Μπάρμπα- Μπεν)
-
1 ποτηράκι λευκό κρασί
-
1 κρεμμύδι
-
1 σκελίδα σκόρδο
-
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
-
2 κουτ. της σούπας τριμμένο κόλιαντρο
-
½ φλ. τριμμένη παρμεζάνα (εγώ δεν είχα και έβαλα πεκορίνο)
-
5 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο
-
Τα 20 χρόνια που έχω περάσει διαβάζοντας συνταγές (κι ας μην μαγείρευα ποτέ) και το Αθηνόραμα, μου έχουν δώσει τις (θεωρητικές πάντα) γνώσεις για το ποια είναι τα cornerstones της παρασκευής ενός ριζότο.
-
Έχουμε και λέμε, λοιπόν (όσα θυμάμαι απ’ έξω):
-
Το ριζότο φτιάχνεται πάντα σε τηγάνι με βαρύ πάτο και ποτέ σε κατσαρόλα
-
Χρειάζεται το ειδικό ρύζι τύπου αρμπόριο
-
Θέλει συνεχές ανακάτεμα
-
Θέλει να ρίχνεις πολύ σιγά το νερό ή το ζωμό -μερικές κουταλιές και μόλις απορροφηθούν τις επόμενες
-
Θέλει να ρίχνεις το νερό ζεστό, για να μη σταματάει ο βρασμός
-
Παραδοσιακά, θέλει βούτυρο και όχι λάδι.
-
Εγώ, για λόγους υγιεινής διατροφής, χρησιμοποιώ συνήθως ελαιόλαδο και το ριζότο μου βγαίνει σούπερ, αλλά δεν έχει τη χαρακτηριστική μυρωδιά του βουτύρου
-
Το ριζότο σερβίρεται αμέσως μόλις ετοιμαστεί, γιατί μετά γίνεται κάπως…στόκος







